24-07-09

V.V.W. uitstap naar Paradisio - 2009

Eindelijk!

De scherpste, kleurrijkste, lichtste, donkerste, leukste en kunstigste afbeeldingen van onze PARADISIO uitstap. (naar mijn mening)

PICT0090

Post eens een reactie!


23:51 Gepost door Mvg, het bestuur. in Uitstappen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: uitstap, paradisio |  Facebook |

01-07-08

V.V.W. UITSTAP - 2008

V.V.W. Uitstap 21-06-2008

Fruitbedrijf Vanhellemont en Nationale platentuin Meise.

 


Windows Live Spaces

01:14 Gepost door Mvg, het bestuur. in Uitstappen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: uitstap, fruitbedrijf, nationale plantentuin |  Facebook |

24-06-07

Federale verkiezing van 10 juni 2007 geen noemenswaardige hindernis voor V.V.W. uitstap!

PICT0034

We trokken een dag vroeger onze landsgrenzen over en brachten op zaterdag 09 juni 2007 een bezoek aan Asten.

Zie NIEUWSBRIEF VVW - 2 – 2007.
PICT0035
Dit manoeuvre betekende dat we een ommetje dienden te maken via het vlakbij Asten gelegen dorpje Liessel. Bovendien dreigde, indien de voorspellingen van een aantal Belgische weerprofeten zouden bewaarheid worden, gans de dag letterlijk te verwateren. Aanvankelijk werden we inderdaad overladen met bakken neerslag tijdens de heenreis. Met een twintigtal minuten vertraging bereikten we het prachtige pand “ ’t gerucht “ te Liessel. Het jonge stel, sedert zes weken de trotse ouders van een prachtige baby, ontvingen ons hartelijk in hun zaak. We werden in een mum van tijd bediend van koffie of thee met eigenbereide appeltaart. Aan de gelaatsuitdrukkingen was merkbaar dat dit halfelfje door ieder werd gesmaakt.

Langzaam sloten de hemelsluizen. We maakten tussen de nog schaars vallende drupjes een korte verkenning van Liessel.

9-06-07 Asten (7)
9-06-07 Asten (8)

Kwart over twaalf genoten we aan de lange rijkelijk gedekte tafel ons middagmaal. Broodje kroket vonden sommigen een nieuwe culinaire ontdekking.

9-06-07 Asten (11)

De uit de maaltijd geputte energie loodste ons verder door de actieve namiddag.

PICT0036
PICT0037

Het museum bezoek vond ik persoonlijk meer dan een meevaller. Zowel beiaard als natuurmuseum bezitten een uitgebreide bezienswaardige collectie.

PICT0041
PICT0046
PICT0048
PICT0050

Hier hadden we beter meer tijd voor uitgetrokken. Niet iedereen zal wat zijn interessen wekten op die twee uurtjes hebben kunnen doorgronden. Onder meer de natuurmuseum bezienswaardigheden rotstuin, kruidentuin, rozentuin enz. ontbeerden onze aandacht.

PICT0063
PICT0068
PICT0073

PICT0069PICT0066PICT0070

Maar aangezien we de fietsers en wandelaars niet op hun honger wilden laten besloten we ons min of meer aan het programma te houden. Vooral nu meer en meer de zon haar aangename warmte over de aarde spreidde.

Sportief trokken we naar de Maria Peel waar ieder zijn conditionele prestatie leverde. Een vijftal kilometers calorieën verbrandende wandeling of een 25 km vetverbruikende fietslus door het groene Nederlandse Brabant. Elk uur had voor mijn part bij deze activiteit dubbel lang hebben geduurd maar jammer genoeg is een etmaal maar 12 uur. Na deze intermezzo’s vonden we het gepardonneerd om ons drie gangen diner in Eetcafé “ ’t Gerucht “ uit te proberen.

PICT0082
PICT0085
PICT0088
PICT0086

PICT0087

 

En of het ons beviel? Jazeker! Voldoende keuze, goeie bediening, lekker en gezellig. De hechte vriendschappelijke kameraadschap tussen onze leden, daar zorgden we zelf voor. Maar het overige was de verdienste van Ellen en Leon van Eetcafé ’t Gerucht te Liessel NL. Zij zorgden voor de vervolmaking van onze dag. Hiervoor nogmaals onze welgemeende dank!

 

05:53 Gepost door Mvg, het bestuur. in Uitstappen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

31-05-07

BELANGRIJK - JAARLIJKSE UITSTAP is COMPLEET

Beste leden en sympathisanten, Jip, we hebben een overeenkomst voor het gebruik van de maaltijden op onze jaarlijkse uitstap van zaterdag 09 juni 2007. Ellen en Leon van Eetcafé ’t Gerucht te Liessel NL zonden ons een aanvaarbare offerte voor:-    Koffie met zelfgebakken appeltaart-        Lunch-        Diner (3 gangen)Totaalprijs voor deze maaltijden is 30,95 €. Dranken niet inbegrepen. Voor de details kan je het secretariaat contacteren. Zie ook aangepaste Nieuwsbrief - 2 - V.V.W. Nu ons arrangement terug COMPLEET is, hoeven we ons bewuste dag geen zorgen meer te maken! Gebruik onderstaande link om alvast een kijkje te nemen van de bevallige locatie.  

http://www.hetgeruchtliessel.nl/index.html

Iedereen kan deelnemen aan ons tripje, inschrijven is wel verplicht!

 

12:20 Gepost door Mvg, het bestuur. in Uitstappen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-06-06

MET V.V.W. naar BOKRIJK

Naar Bokrijk met de V.V.W.

Zondagmorgen 11 juni 2006, een nieuwe prachtige dag diende zich aan, volop zon al vanaf de eerste seconde. Op de afgesproken bijeenkomst plaats werden de laatste schikkingen betreft ons uitstapje naar Bokrijk geregeld.

Het gezelschap, 22 eenheden groot, nam plaats in 6 voertuigen. Hiervan hadden we om het milieu enigszins te ontlasten er vijf van kunnen maken maar, enkelen besloten om toch maar met de eigen wagen de verplaatsing aan te vatten.

Zoals steeds vertrokken we met wat vertraging op het afgesproken uur zodat we uiteindelijk iets voor negen uur richting Rond Punt van Wommelgem reden. Eens de aansluiting op de autostrade was gemaakt trok Werenfried de karavaan. Gemoedelijk wees de snelheidsmeter 120 en het tochtje vlotte behoorlijk.

Samen met moeder Liliane had ik achterin bij onze Werenfried plaats genomen en leek het net of we met privé chauffeur gebracht werden. Na een tijdje zagen we op een wegwijzerbord de autobaan wissel “ Genk “ aangeduid en commandeerde ik onze bestuurder om zijn karretje rechtsaf te sturen. Er werd iets negatiefs gemompeld wat een ontkenning was van het voorgestelde en we reden verder op de E 313 tot het bord “ Park Midden Limburg “, hoorde ik Werenfried tegen zijn vriendin zeggen, die naast hem vooraan had plaatsgenomen. Mijn reactie was zoiets van O.K jij bent de bestuurder en modder nu maar aan!

Gelukkig had de rest van de eendagtouristen wel de goede richting genomen uitgezonderd dan het eerstvolgende voertuig na de koptrekker. Dat was ook rechtdoor gegaan. Plotseling rinkelde en bibberde mijn gsm in mijn broekzak, snel op de tast het ding gegrepen, terwijl me vluchtig verzekerend dat inderdaad Ludo of Annie belde. Hallo, “ Hé Guido jullie zijn wel verkeerd gereden hé! “. Ja, Annie tegen wie zeg je het, volgens onze chauffeur niet".“Rijden jullie maar door, wij komen wel na!” Goed, we zullen aan de ingang van het park wel wachten tot jullie er zijn, tot straks. De verbinding verbrak.  

Pakweg 25 km verderop, net niet in Liége, nog steeds geen aanwijsbord “ Park Midden Limburg” gepasseerd, vond ik het de hoogste tijd om in te grijpen. “ Hé, chauffeurke gaat ge tot in Luik rijden vooraleer terug te keren of wat? “, “ Als ik jou was nam ik de eerstvolgende afrit en reed aan de overzijde terug op de autosnelweg, richting GENK!!! ” Het antwoord volgde al snel,

“ wilt ge eens zwijgen of ik zet u hier af! Ik zit achter het stuur ”.,

“ Dan ben ik nog voor jullie te voet in Bokrijk luid de reactie “, mijnentwege.

 

Stilaan sloeg de twijfel toe en realiseerde Werenfried dat hij door deze halsstarrigheid gans het meereizend gezelschap eigenlijk onnodig liet staan wachten en keerde zoals aanbevolen terug. Toegegeven, aan deze zijde van de snelweg stond wel het beruchte bord! Grijnzend liet ik zoonlief weten dat met de “ Steve “(Stevaert) contact moest worden genomen om, die volgens Werenfried, scheve situatie recht te laten zetten. Uiteindelijk met zowat 45 min retard arriveerden we aan de ingang van het domein, we reden parking 1 op en zochten onze metgezellen. Nergens te zien, wie we er wel ontmoeten waren Frans Cools en zijn dame. Zij waren reeds zinnens om terug huiswaarts te keren omdat er niemand van V.V.W. bleek op te dagen. We overhaalden hen om dit uit het hoofd te zetten. Met de gsm zochten we contact met onze groep; die bleken de wagens op parking 2 onder de bomen te hebben gestald. Na wat heen en weer gepraat, er stonden immers ook bomen op de parking waar wij ons begaven, namen we de familie Cools mee op sleeptouw en vervoegden ons op Parking 2 met de groep. Oef,.... wat een vader lijden kan door dat beetje eigenwijsheid van zijn zoon!

Ludo, onze penningmeester, zorgde voor de inkomtickets en parkingkaarten. Eindelijk konden we nu hopelijk een zorgeloos bezoek brengen aan de tijd van onze groot en overgrootouders. Na het verspreiden van plattegronden deelden we onze groep nog mee dat; diegenen die zin hadden om gezamenlijk het middageten te gebruiken, konden bijeenkomen tegen één uur in herberg “Den Dolfijn“ gelegen in het parkdeel “Oost en West Vlaanderen”.

We begonnen de rondwandeling in het “Kempisch” gedeelte en bezochten er een verscheidenheid aan oude gebouwtjes, echt groot en luxueus waren de woningen die tijd nog niet. Attractie bewoners demonstreerden her en der allerlei oude ambachten wat een educatieve meerwaarde betekende voor de bezoekers.

Dat ook toeristische bezienswaardigheden eigenlijk commerciële ondernemingen zijn was te merken aan allerlei ambachtelijke verkooppunten. Zo kon je in de bakkerij artisanaal vervaardigde broden en gebak kopen, de kleintjes zaagden vast en zeker tijdens een passage langs het snoepwinkeltje de oren van hun begeleiders kop om één of andere lekkernij. Neuzen, zoethout, babbelutten enz. vonden er gretig aftrek.

 

Toeval of niet in de nabijheid van een wegkruising die de Kempen met Vlaanderen verbond vielen de verspreide groepjes terug bij elkaar. Het was iets voor éénen. Ziedend had de zon elkeen dorstig gemaakt. De inspanning van het slenteren had ondertussen samen met een temperatuur van +/- 30° C. alle die morgen ingeslagen calorieën verbrand, de hoogste tijd dus om brandstof in te slaan. Besloten werd omdat het iets korter wandelen was, van locatie te wisselen voor het middagmaal. 

De ganse groep begaf zich naar de Lierse “ Sint Gummarus “ hoeve. Plaats genoeg! Iedereen plofte zich neer op de banken van het buitenterras. De tafels waren voorzien van een uitgebreide kaart  om iets naar smaak te verrobberen met bijpassende drankjes. Zachtjes wiegende loofbomen aangevuld met kleurige parasollen zorgden hier voor comfortabele lomer.

 

Tijdens dit doorzakkertje wist onze penningmeester te vertellen, wat vooraf was afgesproken, dat we met zijn allen om 16.00 uur een drankje aangeboden kregen uit de clubkas. Deze traktatie zou doorgaan in de voornoemde herberg “ Den Dolfijn”. Achteraf bleek iedereen vol lof over de na bestelling geserveerde “Sint Gummarus” schotels. Dat was een ware meevaller! Sommigen maakten na de maaltijd stiekem gebruik van het in de nabijheid opgetrokken sanitair gebouw vooraleer terug in de tijd te stappen.  

 

Het thema “ West en Oost Vlaanderen “ gaf een uitgestrekte aanblik met op loopafstand verspreid neergepote boerderijen. Een ambachtelijk gemetselde lang gevelhoeve met zacht blauw geverfde raamkozijnen was binnenin smaakvol gedecoreerd.

 

De vriendelijke praatgrage huisbewaarster van de “Verkleedkoffer” overtuigde mama Anja zonder veel moeite om dochter Amke wat ouderwetse kleding aan te laten trekken, voor op de foto!”.Als ‘t zomaar wat is, je merkte de bevalligheid aan haar kleine snoetje.

Ergens halverwege, na de tournee generale, pikten we nog mee hoe bijenwaskaarsen gemaakt werden, indien we ooit terug elektriciteit moeten ontberen dan kunnen we tenminste toch al licht maken! Stilaan moesten we de resterende tijd selectiever gaan benutten, de klok wees ondertussen bijna vijf en we wilden graag “Haspengouwen en het Maasland” en de “Oude Stad” nog bekijken. Het domein sloot de deuren immers om 18.00 uur. Ter hoogte van de “Oude Stad” werden we geconfronteerd met een bordje “ Gesloten wegens herstellingen ” toch snel ons er van verzekerd dat het de moeite waard wordt om dit project later eens te komen bekijken, veelbelovend!  Het meer besloten omgevingskarakter van “Haspengouw en het Maasland” leverde nog enkele verassingen op. Eerstens waren we getuigen van “ het vliegend schaap” Het beestje, onwetend de omheining voorbij gegraasd, werd opgejaagd door enkele parkbezoekers en richting “Duifhuis Sint Truiden” gedreven. Eens door de poort het erf opgelopen, was ontsnappen haast niet meer mogelijk. De aldaar roskammende koetsier liet zijn klusje ogenblikkelijk voor wat het was en trachtte het dier te vangen. Wendbaar kerend spurtte het schaap terug richting poort, vastberaden, de vrijheid niet zomaar prijs te geven. Maar dat was zonder Guido gerekend! Met twee behendige sprongen greep ik de vluchteling gevat bij de hals. De aandravende koetsier graaide plotseling het hulpeloze dier met twee klauwen bij de wol, lichte de poten van de grond en liep ermee richting weide. Terwijl hij de enkele verzamelde toeschouwers luid toeriep “heb je al eens een vliegend schaap gezien” wierp hij met een verontrustende boog het wolkluwen over de omheining. Het schaap smakte onzacht door de poten gezakt en verschrokken op het gras neer. Hierop kreeg hij van de omstanders wat negatieve kritiek op de huid gescholden. Hij mocht van geluk spreken dat met wat aarzeling het hoopje na enkele tellen recht stond en terug op een schaap leek. Anders had ik niet ingestaan voor de gevolgen die de man had moeten ondergaan! 

Met de fiets was de veldwachter ons behoedzaam genaderd, hij had blijkbaar iets op ‘t oog. We draaiden het erf op van Vierkantboerderij Beverst en beleefden zowaar de bijna arrestatie van Pierke die illegale hanengevechten organiseerde. Lijfelijk geacteerd met voeling voor de tijd van toen!

Pierke wist echter te ontsnappen en ging op de loop. Achtervolgd door de veldwachter en Amke die er spontaan mee achteraan ging. Pierke sloeg naar rechts een zijwegje in en de man der wet liep aan de split links af. Amke aarzelde, riep de veldwachter na; Pierke is naar ginder!! Rechts! Rechts! Alzo ontsnapte Pierke weerom. Een mooi voorbeeld van hoe ongecompliceerd een kind de wereld ziet op de leeftijd van vijf.

 

Na dit drama ontmoeten we de dorpspastoor die in het bijzijn van zijn twee misdienaren mijn zus Anja een echte donderpreek gaf. Hij attendeerde haar dat ze alleen van hem een foto mocht nemen wanneer ze beloofde in de toekomst wat minder opzichtig, aanstootgevend, langs de straat zou lopen. Ze bevestigde haar gelofte en, klik, het kiekje was gemaakt! De pastoor wandelde richting de juist afgesloten dorpsschool vanwaar de meester kwam. Beiden hun dienst zat er blijkbaar op, ze begaven zich al keuvelend naar de dienstgebouwen. Omkleden en wegwezen the show is over!

Hieruit realiseerden we ons dat het veruit sluitingstijd moest zijn van het domein. Dus gingen wij ook richting uitgang. We hadden nog een laatste afspraak aan het restaurant wat vlakbij de uitgang was gevestigd. Ieder die graag voor het vertrek naar huis nog een maaltijd gebruikte kon die hier nuttigen, vlakbij de geparkeerde wagens. Onder de door de hitte bladverliezende platanen werd bij een gezellig etentje de dag geresumeerd. Na dit tijdje nakaarten vereffenden we onze rekeningen. Trouwens, zachtjes begon het scherpe daglicht te vervagen, een eerste teken van de langzaam invallende duisternis. Rustig aan werd huiswaarts gereden. Mijn inziens mogen we zeggen, het was een succes! En er mag toch wel is iets fout gaan niet? We hebben dit toch weeral maar gehad. Guido


 

 

Wie vult dit aan met eigen belevenissen? Stuur maar op!

 

Onderstaande beelden ingezonden door

Werenfried Verswijvel

Wat me duidelijk opviel bij het bekijken van deze foto’s was de rust die ze uitstralen. Of zie ik dat alleen zo?

 Guido 

 

 Werenfried bedankt voor de medewerking !!

 


 

 

08:28 Gepost door Mvg, het bestuur. in Uitstappen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |