30-09-06

LID: WO 017 - François Vos

Stamnummer  WO 017 

Naam :                VOS François

Geboren :7 februari 1944, te Vosselaar

Adres:    Schransweg 45, 2160 Wommelgem Telefoon : 03/353.23.31Mailadres : vos.francois@telenet.beBurgerlijke stand : gehuwd, 2 kinderen, en vooral Bompa van twee lieve kleinkinderen 

Hobby’s : Recreatief fietsen, tuinieren en kweker van  kleurkanaries : op dit ogenblik vooral phaeo wit en geelivoor, agaat wit, bruin geel en vetstof rood

Clubs :Voorkempense Vogelvrienden Wommelgem, De Goudvink - Vlimmeren en V.v.N.K Geel

Vos Francois

François Vos

HET VERHAAL:

Thuis zijn er altijd kanaries geweest.  Kanaries kweken was de hobby van mijn vader.  Als men in die tijd over kanaries sprak, had men het over gele vogels.  Heel uitzonderlijk kreeg men een rode kanarie te zien.  Als jonge snaak had ik voor deze hobby geen enkele belangstelling. 

Ongeveer 16 jaar zijnde ging mijn interesse uit naar andere dingen.  Soms hadden die dingen zelfs een rok aan.  Tot plots een verloren vogel bij een buur terecht gekomen was.  Daar moest mijn vader als kanariedeskundige natuurlijk bijkomen.  Maar die viel onmiddellijk door de mand, want zo’n kanarie had hij nog nooit gezien. Van het een kwam het andere,  en omdat men absoluut wou weten wat voor een kanarie het was, begon onze Swa te lezen.  Na raadpleging van de bestaande literatuur werd aangenomen dat het een goud agaat betrof.  Ge moet niet vragen hoe amateuristisch de kanariesport toen beleefd werd.

Uit heel deze geschiedenis is maar een feit echt belangrijk, namelijk “IK WAS VERKOCHT”. 

Bruin Geel

Bruin Geel ivoor

Theoretische althans, want ik had geen vogels en had er toen ook geen tijd voor.  Studeren, voetballen en uitgaan, met tussen door een legerdienst, daar konden geen vogeltjes bij.  Maar in mijn kostbare vrije tijd werkte ik me in in de erfelijkheidswetten van Mendel en de verervingen van kleurkanaries.  Met wisselend succes probeerde ik mijn vader te overtuigen om het een of het andere uit te proberen.  Maar die was meer gefocust op een goede uitslag op de  TT’s.  Uiteindelijk heeft hij in de loop van de jaren ongeveer alles gekweekt.  En daar heb ik natuurlijk rijkelijk van kunnen profiteren, ook na mijn huwelijk, zowel om de stiel te leren (lees : de erfelijkheidsfactoren), als het financiële aspect (lees : ik mocht geregeld wat vogeltjes voor eigen gebruik uitkiezen). En dit met wisselend succes.

25 jaar geleden op onze eerste tentoonstelling ging ik hoge toppen scheren.  Ik kende immers theoretisch alles van kanarievogels en mijn vader behaalde  redelijk goede  resultaten op tentoonstellingen.  Ik werd dus “voorlaatste”.  Beginnende liefhebbers moeten dus goed begrijpen dat goede resultaten op de TT’s niet kunnen met een beetje  kennis en  wat vogeltjes uit de volière.  Er is veel meer voor nodig.  En vooral de kunst om vogels te kweken volgens de standaardeisen is een grote uitdaging.

Met de jaren haalde ik ook enkele goede uitslagen, zoals een  keer goud en een keer brons op bekende kanarietentoonstelling van de V.v.K.N. te Geel. Dit is ondertussen al weer 20 jaar geleden.  Tegenwoordig mag ik een middelmatig liefhebber genoemd worden, die weliswaar er alles zal aan doen om de kleurslagen die ik het liefst zie op een economisch verantwoorde en diervriendelijke wijze te kweken en tentoon te stellen.

Thans gepensioneerd zijnde dacht ik:””Nu zal ik er eens een lap op geven”.  Ik dacht beter te gaan kweken en massa’s kampioenen te gaan spelen.  Maar dit draait zoals gewoonlijk anders uit, want een gepensioneerde heeft nooit  “geen tijd”.  En dat is nog waar ook, heb ik inmiddels ondervonden.    Maar nooit geen tijd hebben, is dat geen tijd hebben of altijd tijd hebben?  Denk daar maar eens over na. 

Bad Salsuflen

Napraten over bezoek W.K. Bad Salzuflen - Duitsland

Wat verwacht ik nog van de kanariesport?

Ik zou minstens nog veel plezier aan het kweken willen beleven.  En als dat lukt wil ik  graag nog een aantal goede uitslagen op de tentoonstellingen behalen. 

Het sociaal contact op de vogeltentoonstellingen is voor mij ook zeer belangrijk.  Het lullen over vogels, het discussiëren over de verervingen, enzovoort, het is erger dan bij duivenmelkers, maar oh zo plezant. Spijtig dat ge niet overal kunt deelnemen of  kunt gaan kijken.  ’n Mens moet keuzes maken en dat is niet altijd gemakkelijk.

Een ding wil ik toch nog meegeven aan allen die onze hobby in het hart dragen.  Wij maken momenteel moeilijke tijden mee.  Als we onze hobby wensen te behouden zullen er inspanningen moeten geleverd worden.  De jeugd zal aangesproken moeten worden en dat zal moeten gebeuren met diervriendelijke argumenten.  De tijden van de vogelvangst en de spreeuwen die als kwarteltjes geserveerd werden in de restaurants zijn al lang voorbij.  Zonder de jeugd zal de vergrijzing  de bovenhand halen. 

Ook de kleine liefhebber moet gewaardeerd worden.  Ik zeg altijd: “Als er geen kermiskoersen zijn, zal  het rap gedaan zijn met de Ronde van Frankrijk”.  Wat bedoel ik daarmee?  Met een brede basis heeft men meer kans op veel en goedspelende liefhebbers.  En tentoonstellers die aan het staartje spelen moeten er ook zijn.  Iemand moet daar staan.  Niet iedereen kan winnaar zijn.    Als de kleine liefhebbers en de gewone tentoonstellingen er niet meer zijn, wat dan?  Dus grote liefhebbers denk er eens over na en misschien kunt u eens deelnemen aan enkele gewestelijke tentoonstellingen in uw streek.  Samen met een goede jeugdwerking zal dit de enige manier zijn om onze hobby in stand te houden.  Ik zeg dus niet uitbreiden, want die goede tijd is voorbij.

Steeds bereid tot .....

 

Met sportieve  groeten.

François.

01:44 Gepost door Mvg, het bestuur. in Leden - kwekers | Permalink | Commentaren (5) | Tags: wo 017, stamnummer |  Facebook |