25-12-07

Eindejaar - 2007

decoration

Voorkempense Vogelvrienden Wommelgem

wenst alle bezoekers

decoration

decoration
Voor de laatste dagen van 't jaar

Veel gezellighied met elkaar

Voor de 366 dagen die dan volgen

Veel geluk en weinig zorgen!

decoration

 

 

14:39 Gepost door Mvg, het bestuur. in Actualiteit | Permalink | Commentaren (4) | Tags: boodschap, wensen |  Facebook |

05-12-07

Tripje naar Reggio altijd een avontuur!

Tripje naar Reggio altijd een avontuur!  

Hoe gek bepaalde vogelfreaks zijn kan je niet schatten. Nadat we in 2005 naar Reggio Emilia reisden door de lucht deden we het dit jaar nog eens over ter land. Voor een weekendje tussen de Italiaanse schonen waren enkele vogelliefhebbers wel te vinden. Met zijn vijven offerden we 28 uur van ons leven op om per mobilehome pakweg heen en terug 2.400 km te reizen. 

Het doel.... de 68ª ESPOSIZIONE ORNITOLOGICA INTERNAZIONALE ingericht door Società Ornitologica Reggiana. 

Fierre

We vertrokken vrijdagochtend 23 nov. omstreeks 7.00 uur in het land van de friet met troosteloos weer op weg naar Luxemburg, Frankrijk, Zwitserland en bereikten zo de grens van het spaghetti land bij uitstek. Omstreeks 20.30 uur arriveerden we op de parking van de Fiere te Reggio Emilia in de gietende regen. We genoten een avondmaal waarbij elk van ons zijn vooraf gesmeed plannetje voor de dag nadien nog eens voor de geest hielp. De wekker gezet, brachten we de nacht door in de camper op de parking van het complex. Stel je voor dat we vlak bij ons doel, riant overslapen. Dat mocht niet gebeuren, we hadden het ons nimmer vergeven!  

Vroeg in de ochtend wierpen we door de aangeslagen zijruiten schuchtere blikken richting ingang. Nog altijd regen. Langzaam verzamelden de eerste bezoekers aan de kassa. Na vlug wat te hebben verorberd besloten we om ook plaats te gaan nemen bij die drum mensen. Twee van de vier kassa’s werden bemand of beter, in gereedheid gebracht door een kassierster.

DSCN4082_fc

Iets na achten bemachtigden we onze tickets. Onmiddellijk hierna werdt de befaamde vogelbeurs bestormd door ons gezelschap. Diegene die reeds eerder een bezoekje brachten aan deze schitterende happening sleurden de groentjes in hun kielzog mee naar de verkoophallen. Lang voor de heenreis had ieder zijn verlanglijstje klaargemaakt. Daarop stonden uiteraard ook namen van de aldaar te verwachten topkwekers vermeld. Zo’n lijstje bespaarde ons een hoop zoekwerk tussen de massa.  Het aanbod was zoals voorzien gigant. Persoonlijk was ik de eerste tweeënhalf uur van mening dat, de kwaliteit minder was dan twee jaren geleden. Het zou echter ook kunnen geweest zijn dat, de geest en de ogen kritischer aan het werk gegaan waren. Het schokeffect is waarschijnlijk dermate afgenomen aangezien we tegenwoordig op onze Belgische kleurkanarie T.T’s reeds onmiskenbaar de zuiderse invloeden overal bemerken. 

Groene bak

En toch, wat gevonden! Jawel, voor 40,00 € een volledig in kunststof vervaardigde transportkooi. Groen, zo eentje waar menig Italiaan ginds mee rond zeult. Je hebt er in sommige gevallen niet eens een kleurkanarie voor. Achteraf bleek die groene bak proefondervindelijk, ruim bemeten om tussen de menigte onverhinderd rond te dolen. Bovendien is het zeker geen pluimgewicht wanneer er enkele vogels inzitten. Maar enfin, hij is gebruiksvriendelijk in de wagen en het onderhoud is een makkie. De constructie laat een comfortabel meerdaags transport van onze beestjes toe. Alles is voorzien, licht, lucht, voer, water en wonderwel zonder gemors in de wagen. Een goede koop!  Of dit het geval zal zijn met de geïmporteerde vogels valt nog af te wachten. We deden ook nu weer toegevingen aan ons ideaalbeeld omdat simpelweg de echte toppers niet te koop zijn. Allemaal bruikbare vogels, dat wel, maar toch wel enige gereserveerdheid. Na het kweekseizoen kennen we de geboekte resultaten. 

Net voor sluitingstijd strompelden we richting parking. Bij aankomst bleek het bewonersaantal van de camper meteen enkele malen verdubbelt. De sanitaire ruimte werdt prompt omgedoopt tot vogelverblijf. Gewoon kwestie van heel het handeltje uit de weg te ruimen.

Barbecue - 2007 

Barbecue 2 - 2007

Geluk dat met intrede van de duisternis tevens de hemelsluizen gesloten waren. Het zaterdagavond programma van 24 november omvatte een geïmproviseerde barbecue.  Uiteraard voorzien van enkele flesjes uitstekende Italiaanse wijn. Geimporteerd vanuit België? Met brood, worst en diverse andere vleeswaren voeden we ons gretig. Samen met het edel druivensap stelde deze maaltijd ons in staat om de frisse invallende nacht te trotseren. Primitief als het was, toch hing er een speciale sfeer rondom onze pleisterplaats. Het uitwisselen van de ervaren belevenissen zal hiertoe zeker hebben bijgedragen. Na het legen van de laatste fles doken we in onze slaapzakken.  

Barbecue 3 - 2007

’s Anderendaags gingen we terug naar de Italiaanse kermis. Nu om vooral de ingezonden aantrekkelijkste schoonheden te bewonderen. Spijtig, alle T.T. vogels stonden gerangschikt volgens deelnemer. Hierdoor was het niet mogelijk een vergelijkend beeld te vormen van het aanbod per reeks. Dit systeem heeft wel een voordeel. Of je nu wil of niet, je blik wend zich automatisch richting de betere vogels. Kleurslagen waaraan je anders zonder interesse voorbij zou wandelen genieten hierdoor een zekere aandacht. Je raakt haast gecharmeerd door mutaties waarvan je altijd stelde “ die ga ik nooit kweken”. Je ziet maar…., oppassen voor de verleiding! Wie objectief keek stelde voorzeker vast dat van bepaalde kleuren uitmuntende klasse vogels te bewonderen waren. 

afbeelding 062_fc

De rondgang van de expositieruimte sloten we af met een vluchtig bezoek aan de standhouders. Tijdens deze gezamenlijke bezigheid rekenden we de oppervlakte van de T.T. hal uit, pakweg, 2.500 m². De organisatie omvat 4 dergelijke hallen, 10.000 m² vogelplezier dus. Iets wat elke vogelaar minstens ééns in zijn leven moet ervaren!

PICT0032_fc

We realiseerden ons dat het ondertussen haast zondagmiddag moest zijn. Tijd om langzamerhand aan de aftocht te gaan denken. Buitengekomen stelden we vast dat een zuiders herfstzonnetje aangename warmte verspreide.

PICT0039_fc

De camper werdt in gereedheid gebracht om de terugreis aan te vangen. Al keuvelend hoorden we nu en dan de Gps madam ons op de juiste route helpen. Bij het eerstvolgende tankstation sloegen we diesel in en controleerde onze chauffeur de bandenspanning. Zijn vermoeden werdt bevestigt, één band van de achter dubbel asser bleek lek te zijn. Geen nood, snel even wieltje wisselen.

DSCN4123_fc

Snel? Rapper gezegd dan gedaan! De met hedendaagse pneumatische slagmoersleutel bevestigde wielen zaten moervast, zoals dat heet. Na enkele manuele pogingen waren we erin geslaagd onze wielsleutel te torsen met breuk tot gevolg.Geluk met een ongeluk? We trokken de shop van het servicestation in en gingen op zoek naar depanage materiaal. Al wat je wil, maat 19, 20, 22, 23 maar geen éénentwintig! Met ons beste Italiaans (lees Engels) vroegen we de man aan de kassa of hij ons misschien kon helpen. Neen, dat kon hij niet, naar zijn zeggen. We kregen zelfs een negatief antwoord op de vraag of hij geen gereedschap had in de aanpalende garage. Dus liepen we vruchteloos terug naar buiten om een oplossing te zoeken. Bij het grondig inspecteren van de gereedschapskoffer hadden we nog wat bruikbaars gevonden waarmee we aan de slag gingen.

Het lukte ons uiteindelijk om met man en macht de moeren los te wrikken. Kinderspel om hierna het reserve wiel in te schakelen. Tijdens de werkzaamheden was een potje soep klaargestoomd dat met enkele boterhammetjes de verloren krachten moest aanvullen. Het vers aangeschafte witbrood uit de shop kwam precies uit een tooster. De resterende sneetjes van vrijdagmorgen, meegebracht uit België, waren daarmee vergeleken super vers. Maar zonder klachten sopten we het brokkelbrood in de aromatisch geurende tomatensoep.

DSCN4134_fc


Een dikke vol getankte Mercedes met Italiaans nummerbord reed dwingend richting garagepoort en parkeerde vlak achter onze camper.  Een in maatpak gehuld individu opende het portier en schreed richting shop. Twee tellen later ging met knarsend geluid eensklaps de poort van de garage open. Met verwonderde blikken en wat gemompel keken we mekaar aan. Hoe kon dat nu?

Driekwart uur geleden bleef voor ons die poort gesloten! We wisselden wat vermoedens uit en besloten snel om een gunst te vragen. We zouden immers de terugreis zorgelozer kunnen verder zetten met een gerepareerd reservewiel. Dezelfde man die ons voorheen met een kluitje het riet in stuurde stemde in om ons nu wel te helpen. Vijf minuten werk! Ventiel vervangen, lucht erin en klaar was kees!  We vroegen de rekening en de man maakte een gebaar van pff.. geef maar iets. Maken dat we wegkwamen hadden we moeten doen. Zo iemand verdiende eigenlijk onze tien euro niet! Maar ja, blij dat we toch geholpen waren borgen we het wiel tussen onze bagage op. We maakten ons klaar om de reis huiswaarts verder te zetten. Ennnnn… Je weet maar nooit. Stel dat we één van de komende jaren nogmaals zo’n akkefietje voorhebben. Je zal het altijd zien misschien wel op dezelfde plek. Als die man zich die gevluchte Belgen herinnert, wat dan? 

PICT0048_fc

Onze reis verliep verder vlekkeloos. We bereikten de prille maandagochtend 26 nov. 2007 omstreeks een uur of vier heelhuids onze vertouwde thuishaven. Nog even het achtergebleven thuisfront melden dat we ons keurig gedroegen. Deze bekentenis moet ons genoeg krediet geven om het zeker nog een keertje over te doen.  

Nog wat kiekjes:

http://www.magix-photos.com/getmedia?userid=904E057079271...

 

02:18 Gepost door Mvg, het bestuur. in Ingezonden | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |